E, EW และ EI สำหรับม่านกันไฟคืออะไร?

การรับรองความปลอดภัยจากอัคคีภัยในอาคารเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อประเมินประสิทธิภาพของสิ่งกีดขวาง เช่น ม่าน ประตู และกระจก ในการป้องกันเพลิงไหม้ จึงได้มีการกำหนดระบบการจำแนกประเภทเพลิงไหม้ขึ้น ระบบนี้เป็นมาตรฐานสากล ทำให้ง่ายต่อการพิจารณาว่าผลิตภัณฑ์เป็นไปตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยของอาคารหรือไม่ ซึ่งอาจช่วยชีวิตผู้คนได้

การจำแนกประเภทมีดังนี้: E (ความสมบูรณ์), EW (ความสมบูรณ์และการแผ่รังสี) และ EI (ความสมบูรณ์และการเป็นฉนวน) แต่ละประเภทวัดเป็นนาที ซึ่งบ่งชี้ว่าผลิตภัณฑ์สามารถใช้งานได้นานเท่าใดภายใต้สภาวะการทดสอบเฉพาะ ในบทความนี้ เราจะสำรวจวิธีการจำแนกประเภทเหล่านี้และผลกระทบในทางปฏิบัติ

จะกำหนดมาตรฐาน E/W/I สำหรับม่านกันไฟและทดสอบการปฏิบัติตามได้อย่างไร

ก่อนที่จะเข้าใจว่า E/I/W คืออะไร เราต้องรู้มาตรฐานใดบ้างที่กำหนด E/I/W และวิธีการที่ใช้ในการทดสอบ เพื่อที่จะจำแนกระดับอุปกรณ์ป้องกันอัคคีภัย

ทำความเข้าใจมาตรฐาน EN 13501-2 สำหรับผลิตภัณฑ์ทนไฟ: การจำแนกประเภทและเกณฑ์

มาตรฐาน EN 13501-2 ใช้เป็นเกณฑ์มาตรฐานของยุโรปในการจำแนกประเภทองค์ประกอบการก่อสร้างตามความทนไฟ มาตรฐานนี้ใช้กับผลิตภัณฑ์หลากหลายประเภท เช่น ประตู หน้าต่าง ผนังกระจก ผ้าม่าน และแผงกั้นทนไฟอื่นๆ โดยประเมินความสามารถในการกักเก็บเปลวไฟ จำกัดการไหลของความร้อน และป้องกันการปล่อยควันพิษ

เกณฑ์การประเมินมาตรฐาน EN 13501-2

มาตรฐาน EN 13501-2 อาศัยเกณฑ์สำคัญสามประการ:

• อี / ซีลเปลวไฟ
  เกณฑ์นี้ป้องกันการแพร่กระจายของเปลวไฟและก๊าซร้อนผ่านส่วนประกอบของโครงสร้าง ถือเป็นข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับผลิตภัณฑ์ที่จะได้รับการรับรองว่าทนไฟ
• I / ฉนวนกันความร้อน
  ลักษณะนี้จำกัดการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิบนด้านที่ไม่ถูกไฟเผา จึงป้องกันการถ่ายเทความร้อนที่อาจทำให้วัสดุบริเวณใกล้เคียงติดไฟได้
• พร้อมรังสีความร้อน
  เกณฑ์นี้วัดความร้อนที่แผ่ออกมาจากองค์ประกอบที่กำลังเผาไหม้และผลกระทบต่อวัสดุติดไฟที่อยู่ติดกัน จึงช่วยปกป้องบุคคลและวัตถุในบริเวณใกล้เคียงจากความร้อนที่มากเกินไป

มาตรฐาน EN 1634-1: กำหนดวิธีการทดสอบเพื่อให้ได้คะแนน E/W/I

EN 1634-1 ทดสอบม่านกันไฟเพื่อตรวจสอบว่าได้รับระดับ E/W/I หรือไม่ โดยเน้นที่สามประเด็นหลัก ได้แก่ การเตรียมตัวก่อนการทดสอบ กระบวนการทดสอบ และเกณฑ์การประเมินสำหรับระดับ

การเตรียมตัวก่อนการทดสอบ

ตัวอย่างต้องผ่านการปรับสภาพเบื้องต้นตามข้อกำหนดของ EN 1363-1 รายละเอียดสำหรับการปรับสภาพโครงสร้างรองรับควรดูภาคผนวก A ของมาตรฐาน ตัวอย่างเช่น วัสดุยาแนวหรือวัสดุปิดผนึกบางชนิดอาจต้องใช้เวลาบ่ม 7 หรือ 28 วัน นอกจากนี้ ผลิตภัณฑ์ม่านกันไฟต้องผ่านการปรับแต่งทางกลไกที่จำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าอยู่ในสภาพการทำงานที่เหมาะสมที่สุด

กระบวนการทดสอบ

การทดสอบความทนไฟดำเนินการตามเส้นโค้งการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิมาตรฐานที่กำหนดใน EN 1363-1 (T=345 log₁₀(8t + 1) + 20) โดยจำลองกระบวนการลุกลามของไฟทั้งหมดตั้งแต่ระยะเริ่มต้นจนถึงระยะลุกลามไฟ (flashover) ตัวอย่างจะถูกติดตั้งบนโครงสร้างรองรับที่เป็นไปตามประเภทที่กำหนด และวิธีการติดตั้งควรจำลองการใช้งานจริงให้ใกล้เคียงที่สุด เพื่อให้มั่นใจว่าผลการทดสอบมีความชัดเจนและสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับงานวิศวกรรมได้

เกณฑ์การประเมินการให้คะแนน

• การประเมินระดับความซื่อสัตย์ (E):ค่าความสมบูรณ์ของม่านกันไฟวัดความสามารถของม่านกันไฟในการป้องกันเปลวไฟและก๊าซร้อนไม่ให้แทรกซึมเข้าไปภายใต้สภาวะอุณหภูมิสูง หากเกิดเหตุการณ์ต่อไปนี้ เช่น แผ่นสำลีเกิดการติดไฟ เปลวไฟด้านที่ไม่ถูกสัมผัสเป็นเวลานานกว่า 10 วินาที หัววัดขนาด 6 มม. สามารถทะลุผ่านรอยแตกที่ยาวกว่า 150 มม. หรือหัววัดขนาด 25 มม. สามารถทะลุผ่านรอยแตกได้โดยตรง ถือว่าค่าความสมบูรณ์ของม่านกันไฟล้มเหลว และจะไม่สามารถบรรลุระดับ E ที่สอดคล้องกันได้ ในทางกลับกัน หากหลีกเลี่ยงสถานการณ์เหล่านี้ได้ ก็จะถือว่าเป็นไปตามข้อกำหนดด้านความสมบูรณ์ของม่านกันไฟ
• การประเมินระดับฉนวน (I):ฉนวนจะประเมินความสามารถของม่านกันไฟในการยับยั้งการถ่ายเทความร้อน โดยพิจารณาจากการควบคุมการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิที่ด้านที่ไม่ถูกความร้อน อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นโดยเฉลี่ยต้องไม่เกิน 140°C โดยจุดอุณหภูมิสูงสุดของกรอบภายใต้สภาวะปกติ (ระดับ I2) ≤ 360°C และจุดสูงสุดอื่นๆ ≤ 180°C ภายใต้สภาวะเสริม (ระดับ I1) จุดสูงสุดทั้งหมดต้องไม่เกิน 180°C หากเป็นไปตามเกณฑ์เหล่านี้ จะทำให้ได้ค่า I ที่สอดคล้องกัน มิฉะนั้นจะไม่เป็นไปตามเกณฑ์
• การประเมินระดับรังสี (W):การแผ่รังสีความร้อนวัดความสามารถของม่านกันไฟในการปิดกั้นรังสีอุณหภูมิสูง การวัดนี้รวมถึงฟลักซ์ความร้อนทั้งหมดจากการถ่ายเทความร้อนแบบพาความร้อน โดยบันทึกช่วงเวลาที่ค่าการแผ่รังสีเกิน “5, 10, 15, 20, 25 กิโลวัตต์/ตารางเมตร” เป็นครั้งแรก เมื่อฟลักซ์ความร้อนที่ระยะห่างจากพื้นผิวประตู 1 เมตรยังคงต่ำกว่า 15 กิโลวัตต์/ตารางเมตรภายในเวลาที่กำหนด แสดงว่าเป็นไปตามมาตรฐานการป้องกันรังสีความร้อน และบรรลุข้อกำหนดด้านค่า W ที่เกี่ยวข้อง

E (Integrity) คืออะไร

การจัดระดับ E หรือระดับความสมบูรณ์ของวัสดุ เป็นการจัดระดับความทนไฟที่ใช้กันทั่วไปที่สุด โดยวัดว่าสิ่งกีดขวาง เช่น ม่านกันไฟ ประตู หรือบานเกล็ด สามารถป้องกันเปลวไฟไม่ให้ผ่านเข้ามาเมื่อถูกไฟเผาด้านใดด้านหนึ่งได้ดีเพียงใด

ระหว่างการทดสอบ ด้านหนึ่งของผลิตภัณฑ์จะถูกให้ความร้อนสูงกว่า 1,000°C โดยใช้เตาเผา ตามวิธีการให้ความร้อนที่ได้มาตรฐาน (เช่น BS EN 1363-1) การทดสอบนี้จะประเมินเกณฑ์สามประการเพื่อพิจารณาว่าเปลวไฟสามารถทะลุผ่านสิ่งกีดขวางได้หรือไม่:

1. มีรอยแตกร้าวหรือช่องเปิดเกินขนาดที่กำหนดปรากฏในผลิตภัณฑ์
2. แผ่นสำลีด้านที่ไม่ถูกเผาจะติดไฟ
3. การเกิดเปลวไฟต่อเนื่องเกิดขึ้นที่ด้านที่ไม่ได้รับการสัมผัส

การทดสอบจะสิ้นสุดเมื่อเกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้น หรือผู้ผลิตอาจยุติการทดสอบก่อนกำหนดหากผลิตภัณฑ์มีประสิทธิภาพตามที่ต้องการ ผลลัพธ์จะแสดงเป็น EXXX โดย XXX หมายถึงระยะเวลาเป็นนาที

สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าการทดสอบความสมบูรณ์ไม่ได้วัดการถ่ายเทความร้อนผ่านผลิตภัณฑ์ แต่จะได้รับการประเมินโดยการจำแนกประเภทอื่น

EW (ความสมบูรณ์และการแผ่รังสี) คืออะไร

ในการประเมินระดับ EW นอกจากการประเมินความสมบูรณ์แล้ว ยังต้องประเมินความสามารถของผลิตภัณฑ์ในการจำกัดการแผ่รังสีความร้อนจากด้านที่ไม่ได้รับแสงด้วย ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย และให้เวลาผู้คนในการอพยพออกจากอาคาร

ระหว่างการทดสอบ จะมีการติดตั้งเครื่องวัดฟลักซ์ความร้อนสองเครื่องห่างจากด้านที่ไม่ได้รับแสง 1 เมตร เพื่อวัดพลังงานความร้อนที่แผ่กระจายไปทั่วพื้นที่และเวลาที่กำหนด เครื่องวัดเครื่องหนึ่งจะวางอยู่ตรงกลางผลิตภัณฑ์เพื่อให้ได้ค่าเฉลี่ย ในขณะที่อีกเครื่องหนึ่งจะวัดฟลักซ์ความร้อนสูงสุดที่เป็นไปได้

การทดสอบจะสิ้นสุดลงเมื่อความสมบูรณ์ล้มเหลวหรือฟลักซ์ความร้อนเกิน 15 กิโลวัตต์/ตารางเมตร ขึ้นอยู่กับว่าเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นก่อน

EI (ความสมบูรณ์และฉนวน) คืออะไร

ค่า EI เป็นระดับการจำแนกประเภทสูงสุดสำหรับม่านกันไฟ โดยประเมินทั้งความทนทานต่อไฟและความสามารถของผลิตภัณฑ์ในการต้านทานการนำความร้อนไปยังด้านที่ไม่ถูกความร้อน ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการปกป้องผู้คนและป้องกันไม่ให้วัสดุใกล้เคียงติดไฟ

ลักษณะของฉนวนจะวัดเวลาที่พื้นผิวที่ไม่ได้รับความร้อนใช้จนมีอุณหภูมิถึง 140°C เหนืออุณหภูมิเริ่มต้น การทดสอบจะสรุปเมื่ออุณหภูมิถึงระดับนี้ หรือเมื่อความสมบูรณ์ของวัสดุลดลง แล้วแต่ว่ากรณีใดจะเกิดขึ้นก่อน

ความแตกต่างระหว่าง EI1 และ EI2

1. คำนิยาม

• อีไอ1:หมายถึงความต้านทานไฟที่ผสมผสานความสมบูรณ์ (E) และฉนวน (I) ภายใต้สภาวะการติดไฟมาตรฐาน ซึ่งโดยปกติจะมีข้อกำหนดที่เข้มงวดกว่าสำหรับอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นสูงสุดที่ด้านที่ไม่ถูกสัมผัส โดยทั่วไปแล้วการจำแนกประเภทนี้จะใช้ในงานสำคัญที่การเพิ่มของอุณหภูมิที่ต่ำกว่าเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อป้องกันการลุกลามของไฟและปกป้องพื้นที่ใกล้เคียง
• อีไอ2:แสดงถึงการผสมผสานที่คล้ายคลึงกันระหว่างความสมบูรณ์ (E) และฉนวน (I) แต่ยอมให้อุณหภูมิเพิ่มขึ้นได้สูงกว่าเมื่อเทียบกับ EI1 โดยทั่วไปแล้ว EI1 เหมาะกับการใช้งานที่มีความสำคัญน้อยกว่า ซึ่งอนุญาตให้อุณหภูมิเพิ่มขึ้นเล็กน้อยที่ด้านที่ไม่ได้รับการสัมผัส

2. เกณฑ์ประสิทธิภาพ

• การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิ:
  • อีไอ1:อุณหภูมิสูงสุดที่อนุญาตให้เพิ่มขึ้นได้ในด้านที่ไม่ได้รับการสัมผัสจะเข้มงวดยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น อุณหภูมิเฉลี่ยที่เพิ่มขึ้นต้องไม่เกิน 140°C
  • อีไอ2:อนุญาตให้เพิ่มอุณหภูมิสูงสุดได้สูงขึ้น ซึ่งอาจสูงถึง 180°C สำหรับจุดเฉพาะ
• ความซื่อสัตย์:
  • การจำแนกประเภททั้งสองนี้จะประเมินความสามารถของห้องดับเพลิงในการรักษาความสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม เงื่อนไขในการประเมินอาจแตกต่างกันเล็กน้อยเนื่องจากค่าเผื่อการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิ

3. แอปพลิเคชัน

• อีไอ1:ใช้ในพื้นที่เสี่ยงสูงที่ต้องควบคุมการลุกลามของไฟอย่างเข้มงวด เช่น ในอาคารสูง โรงพยาบาล หรือศูนย์ข้อมูลที่เก็บอุปกรณ์สำคัญไว้
• อีไอ2:เหมาะสำหรับอาคารมาตรฐานที่การป้องกันอัคคีภัยเป็นสิ่งสำคัญแต่ไม่สำคัญมากนัก เช่น สำนักงานและอาคารที่พักอาศัย

การแบ่งระดับ EI: ระดับ EI ที่แตกต่างกันใช้สำหรับอะไร

การจำแนกประเภท EI ไม่ได้เกิดขึ้นแบบสุ่มแต่อย่างใด EI บ่งชี้ระยะเวลาที่ผลิตภัณฑ์สามารถคงสภาพทั้งความสมบูรณ์และความเป็นฉนวนได้เมื่อสัมผัสกับสภาวะไฟไหม้มาตรฐาน ยกตัวอย่างเช่น EI60 หมายความว่าส่วนประกอบสามารถทนไฟและความร้อนได้นาน 60 นาที โดยได้รับการยืนยันประสิทธิภาพนี้จากการทดสอบในห้องปฏิบัติการอย่างเข้มงวด

EI30: มาตรฐานพื้นฐานที่สุด

ระดับ EI30 ให้การทนไฟได้นาน 30 นาที ตามมาตรฐานขั้นต่ำที่กำหนดโดยข้อบังคับด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยส่วนใหญ่ เกณฑ์นี้ใช้กับส่วนประกอบภายในอาคารที่พักอาศัยและสถานที่เชิงพาณิชย์ขนาดเล็ก วัตถุประสงค์ของระดับนี้ตรงไปตรงมา คือ เพื่อควบคุมเพลิงไหม้ให้อยู่ในระยะเวลาที่เพียงพอต่อการอพยพอย่างปลอดภัยและการดับเพลิงอย่างรวดเร็ว

EI60: มาตรฐานเชิงพาณิชย์

ระดับการป้องกันอัคคีภัย EI60 ให้ระดับการป้องกันอัคคีภัยสูงกว่าระดับการป้องกันที่ต่ำกว่า เช่น EI30 ถึงสองเท่า การจัดระดับนี้จำเป็นสำหรับอาคารหลายชั้น ทางเดินสาธารณะ และอาคารทั้งหมดที่มีผู้อยู่อาศัยจำนวนมาก ในหลายกรณี ข้อบังคับอาคารกำหนดให้ต้องมีระดับการป้องกันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นทางหนีไฟที่ปลอดภัยในอาคารที่มีความสูงเกิน 11 เมตร

EI90: มาตรฐานความเสี่ยงสูง

EI90 ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับการใช้งานเบา แต่ได้รับการออกแบบมาสำหรับสภาพแวดล้อมที่มีความเสี่ยงสูง เช่น สถานที่ที่มีการจัดการวัสดุระเหยง่าย พื้นที่ที่มีโครงสร้างพื้นฐานสำคัญที่หนาแน่น หรือสถานที่ที่การสูญเสียทรัพย์สินอาจส่งผลให้เกิดหายนะ

EI120: มาตรฐานการคุ้มครองพลเรือนสูงสุด

ค่า EI120 แสดงถึงระดับการทนไฟสูงสุดที่ใช้ในอาคารสาธารณะและที่พักอาศัย ให้การป้องกันที่ได้รับการรับรองนานถึง 120 นาทีในสภาวะเพลิงไหม้ที่รุนแรง ค่านี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของการเลือกใช้เท่านั้น แต่ยังจำเป็นสำหรับระบบที่มีความสำคัญต่อความปลอดภัยในชีวิตอีกด้วย

ซันเท็กซ์จัดหาผ้าที่จำเป็นสำหรับม่านกันไฟ

ในฐานะผู้ผลิตสิ่งทอทนไฟและทนอุณหภูมิสูงชั้นนำ ซันเท็กซ์นำเสนอวัสดุทนไฟหลากหลายชนิดสำหรับทำม่านกันไฟ วัสดุเหล่านี้ประกอบด้วย

หมายเหตุ: ซันเท็กซ์มีผ้ากันไฟหลากหลายชนิดสำหรับม่านกันควันหรือม่านกันไฟหลายเกรด อย่างไรก็ตาม เราไม่มีบริการช่วยเหลือทางเทคนิคหรือวิธีการออกแบบสำหรับการผลิตม่านกันไฟ

หากต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับผ้าม่านป้องกันควันและไฟ คลิก ⬇

รายงานการทดสอบผ้าซันเท็กซ์ที่อุณหภูมิ 1100°C ใน 180 นาที

คำแถลง

ผลลัพธ์นี้เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของชิ้นส่วนโครงสร้างภายใต้เงื่อนไขเฉพาะของการทดสอบเท่านั้น ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นเกณฑ์เพียงอย่างเดียวในการประเมินศักยภาพการทนไฟของชิ้นส่วนที่ใช้งาน และไม่ได้สะท้อนพฤติกรรมจริงในการเกิดเพลิงไหม้
ผลการทดสอบเกี่ยวข้องกับตัวอย่างที่ทดสอบเท่านั้น ประสิทธิภาพการทนไฟของตัวอย่างการออกแบบนี้อาจเปลี่ยนแปลงได้ หากขนาด ช่องว่าง ส่วนประกอบ หรือการติดตั้งภายในโครงสร้างผนังที่แตกต่างกัน

กราฟผลการทดสอบ

ข้อมูลต่อไปนี้ได้รับการรวบรวมระหว่างการทดสอบ:
ก) กราฟอุณหภูมิ/เวลาเฉลี่ยในเตาเผา ดูรูปที่ 1 ที่แนบมา
ข) กราฟเส้นโค้งแรงดัน/เวลาจริงของเตาเผา ดูรูปที่ 2 ที่แนบมา
c) การทดสอบผ้ากันไฟ Suntex ที่ 180 นาที 1100C สำหรับม่านกันไฟ ก่อน/หลังการทดสอบ ดูรูปที่ 3

แกลเลอรี่การทดสอบการทนไฟของผ้าซันเท็กซ์

แท็ก: ม่านไฟและควัน, การควบคุมไฟ